فرصتی که اشکِ عزاداری را به اشکِ شوق بدل کنیم

‌

صفر، ماهی است که در سکوتِ عزاداری، رنج‌های بی‌کرانِ تاریخ را در دل خود جای داده است و هر مسلمانی اندوه سوگ‌های سنگینش را در دل دارد. اما در میان این همه اندوه و غمهای تاریخی، نباید از رنج‌های بی‌صدای امروزمان غافل شویم؛ رنج‌هایی که ازجمله در نگاهِ خیسِ چشم‌های بی‌سرپرستِ فرزندان «همدم» آشکار و نهان است.

 در پایان این ماه، ما تنها به عزاداری بسنده نمی‌کنیم، بلکه در برابرِ اندوه دیگر آدمها احساس مسئولیتِ و در نگاه دختران معصوم همدم، راز محبت و انسان‌دوستی و دستگیری از نیازمندان را تماشا و بر اهمیت  توجه به آن، تاکید می‌کنیم.

نیک می‌دانیم که بارِ مسئولیتِ نگهداری از ۴۰۰ دختر بی‌سرپرست در این موسسه نباید تنها بر دوشِ یک یا دو نفر باشد و لذا این یک فراخوانِ انسانی است که از مسئولین محترم دولتی و نهادهای بخش خصوصی و صاحبانِ خیر می‌خواهد در این میدان، تنها تماشاگر نباشند و به یاری این بی‌گناهان پاکدل و این نیازمندان کم‌توقع و مهربان، به‌هرشکلی که می‌توانند بشتابند.

‌نگهداری و حمایت از این ۴۰۰ روحِ بی‌گناه، نیازمندِ یک هم‌افزاییِ قدرتمند و همراهیِ مستمر است.  فرزندان بی‌سرپرست موسسه‌ی خیریه‌ی همدم، تنها به دعای ما نیاز ندارند، آن‌ها به سندِ حضور، به امنیت و به پناهگاهی نیاز دارند که با قدرتِ مهربانیِ ما استوار بماند.

بیایید در این ایامِ ویژه زیارتی و سوگواری، نه تنها با کلام، بلکه با عمل عینی و حمایت‌های نظام‌مند، نشان دهیم که هیچ فرزندی در این سرزمین، بی‌کس و بی‌یاور نیست. ‌بیایید با هم، از این ۴۰۰ امید محافظت کنیم، اشکِ عزاداری را به اشکِ شوق بدل کنیم و تکالیف مذهبی خود را با مسولیت‌های اجتماعی‌مان پیوند دهیم.